آشنایی با زراعت گیاه دارویی نعناع فلفلی

مقدمه: نعناع فلفلی با نام علمی Mentha piperita L.  ازخانواده نعناعیان (Labiatae = Lamiaceae) بوده و گیاهی است علفی و چند ساله که دارای ساقه‌های چهارگوش و گل‌های بنفش روشن که به صورت خوشه‌های مرکب می باشد. میوه آن کپسول کوچک و به رنگ قرمز تیره و فاقد قوه رویشی است. به دلیل وجود اسانس در پیکر رویشی از بویی مطبوع و مزه ای خنک و کمی تند برخورداراست. به طور متوسط مقدار اسانس در اندام‌های هوایی گیاه ۱ تا ۵/۱ درصد می باشد . مهم‌ترین ترکیب تشکیل دهنده اسانس، منتول می‌باشد.

شرایط محیطی: این گیاه در مناطقی که دارای زمستان‌های ملایم ( حداقل دما ۸ – درجه سانتیگراد ) و خاک با  PHبین ۵ تا ۸  باشد قابل کشت است. به طور کلی  خاک‌های اسیدی و زهکشی شده برای کشت نعناع فلفلی مناسب هستند. این گیاه زمستان را به صورت رکود به سرمی برد و در فصل بهـــار مجدداً رشد کرده و سرشاخه می دهد.

تکثیر و کاشت: بهترین روش تکثیر و کاشت این گیاه استفاده از ریزوم است که بایستی عاری از هرگونه عوامل بیماری زای قارچی و باکتریایی باشد .زمان کاشت آن نیز در پائیز و یا بهار می باشد. کشت پائیزه در مهرماه و کشت بهاره در اردیبهشت ماه انجام می‌گیرد.تراکم مناسب کاشت در هر هکتار حدود ۷۰۰۰۰ بوته است. کشت به صورت کرتی برای نعناع فلفلی مناسب است. متوسط عمر مزارع نعناع فلفلی ۳ تا ۴ سال است و نیاز به دوره تناوب ۴ ساله دارد یعنی چهار سال پس از برداشت نهایی می توان دوباره در همان زمین نعناع را کشت کرد . باتوجه به اینکه ریشه های این گیاه سطحی است نیاز به آبیاری با فاصله زمانی کم می باشد.

برداشت:  در سال ۲ تا ۳ بار محصول را می‌توان برداشت نمود. چین اول در خرداد، چین دوم شهریور و چین سوم آذرماه می‌باشد. برای انجام عملیات برداشت بوته‌ها را از فاصله ۴ تا ۵ سانتیمتری سطح خاک درو می‌کنند که با دست یا ماشین دروگر انجام می گیرد و بسته به نیاز بازار مصرف به صورت تر یا خشک به ‌فروش می‌رسد.

کاربردها: بیشترین مصرف نعناع فلفلی به منظور تهیه اسانس است. این گیاه دارای خواص دارویی، ضد نفخ و ضد باکتری بوده و در ساخت محلول‌های دهان شویه  و نیز در صنایع‌غذایی، بهداشتی، آرایشی و نوشابه‌سازی کاربرد دارد.

لینک کوتاه شده صفحه جهت آدرس دهی: https://goldanetalaee.com/tA3xE